Welkom op het Sekswoordenboek forum!

Wil je meepraten over dit onderwerp of heb je zelf een vraag die je wil stellen? Maak een profiel en je kan direct berichten plaatsen.
Ben je al lid? Log in om mee te praten.

Auteur Topic: [Emoties] Rouw op afstand  (gelezen 210 keer)

Offline subfocusTopic starter

  • Actief Lid
  • ***
  • Land: nl
  • Geslacht: Man

Gepost op: 11-11-2017 16:00:04
Hoi allemaal, een nogal abstracte topictitel, maar ik weet niet zo goed hoe ik het anders moet verwoorden. Even om het in ieder geval van me af geschreven te hebben, en wellicht heeft er iemand een tip voor me, om wat dingen beter te handelen.

Het volgende: onlangs is de moeder van een ex-vriendin van de middelbare school (zo'n 12 jaar geleden) na een vrij kort heftig ziekbed (kanker) overleden. Die ex-vriendin heb ik de laatste 2 jaar eigenlijk weinig gesproken, mn ex-schoonmoeder in de afgelopen tien jaar hooguit een of twee keer, maar ik ben er kapot van.
En nu hoe daar mee om te gaan. Ik heb geen idee. Er is redelijk intensief contact binnen ons oude vriendengroepje van de middelbare school de afgelopen tijd, maar ik merk dat ik heel veel moeite heb om alles een plek te geven, een mezelf een plek te geven in het hele gebeuren.

Voor m'n gevoel is er enerzijds te veel afstand tussen mij en m'n ex om haar nu heel persoonlijk te benaderen, te bellen, appen o.i.d. en in de rouw te delen. Ik sta op afstand, en hou oo liever een gepaste afstand om de mensen die er dichtbij staan de tijd, rust en ruimte te geven om zon verschrikkelijk verlies te verwerken. Maar anderzijds schiet ik naar mijn idee met de paar berichtjes en het rouwkaartje dat ik tot nu toe gestuurd heb, ook weer verschrikkelijk tekort als (verre) vriend. Ik wil in ieder geval laten weten dat ik, zij het op afstand, er ook voor ze kan zijn, mocht dat nodig zijn.

Diezelfde spagaat zit ook in m'n eigen emoties. Enerzijds gaat voor mij het leven heel gewoon door, uit mijn persoonlijke leven is eigenlijk niemand echt weggevallen. Tegelijk juist wel, ik draag een paar hele fijne en warme herinneringen aan mijn ex-schoonmoeder, ondanks dat ik haar al jaren niet gezien of gesproken heb. Het besef dat zo'n iemand veel te jong op zo'n verschrikkelijke manier is overleden, doet wel degelijk verschrikkelijk veel pijn.
Tel daar weer bij op dat ik een verschrikkelijke binnenvetter ben, die in dit soort periodes liever een arm om de schouders van een ander heen slaat, dan dat ik dat andersom toelaat.

Goed, warrig verhaal, maar misschien is dat juist de perfecte illustratie van wat er de laatste week door me heen gaat.

Online Peter Wood

  • Bekend Lid
  • ****
  • Land: nl
  • Geslacht: Man

Gepost op: 11-11-2017 16:14:38
Begrijpelijk dat je aangeslagen bent. Maar het betreft iemand waar je al lange tijd geen contact meer mee had. Bovendien iemand die een rol speelde in een opgebroken relatie. Je hebt condoleances gestuurd en nog een paar berichtjes. Daarmee heb je al meer gedaan dan menigeen zou doen.
Wek vooral niet de indruk dat je dit overlijden gebruikt om het contact met je ex weer aan te halen.

Het komt overigens op mij over alsof je die verbroken relatie niet goed hebt verwerkt.

Offline Lovely

  • Actief Lid
  • ***
  • Leeftijd: 25
  • Land: nl
  • Geslacht: Vrouw

Gepost op: 11-11-2017 16:31:05
Ik begrijp wel waarom je aangedaan bent. In die zin heb je wellicht toch ook wel te maken gehad met deze vrouw.

Echter je hebt een kaart gestuurd, ook al wat berichtjes geloof ik, ik denk dat dit voldoende is om te laten merken dat je in ieder geval aan hun situatie hebt gedacht. Verder ben je niet voor niets een ex, dus zou ik het contact hierbij laten?
Eventueel met vrienden het er over hebben, lucht je hart, maar probeer dit niet bij haar te doen.
ツ      I like it like that.

"Lotte's Liefjes" https://forum.sekswoordenboek.nl/index.php?topic=281599.new#new

Offline subfocusTopic starter

  • Actief Lid
  • ***
  • Land: nl
  • Geslacht: Man

Gepost op: 11-11-2017 16:50:23
Ha, ja dat ex-gedoe moet ik misschien even toelichten. Toendertijd heb ik bijzonder veel last van liefdesverdriet gehad. Al het gedoe heeft er toendertijd voor gezord dat we een paar jaar even geen contact hebben gehad. Daarna is dat echter wel weer hersteld, op een vrij gewone manier. We zijn zelfs nog een tijdje heel close geweest, waarna die vernieuwde vriendschap ook weer op een hele natuurlijke manier wat verwaterd is. We hebben nu gewoon allebei ons eigen leventje, zijn gelukkig in onze eigen huidige relaties en als we elkaar wel eens spreken, is dat gewoon goed en gezellig. Ik zie haar nu ook meer als een verre vriendin dan als een ex, eerlijk gezegd, al komt op zo'n moement de herinnering aan de tijd dat we wat hadden wel weer boven, omdat ik haar moeder natuurlijk vooral daarvan ken.

Een heropleving van die relatie is dus op geen enkele manier im frage. Vraag is meer hoe ik dit in het licht van bovenstaande aanpak. De combinatie tussen de afstand die er vandaag is, in combinatie met de herinneringen aan de hele hechte band die er ooit was (ook buiten die relatie dus) is dus wat verwarrend voor me.

En wat jullie aanraden heb ik ook tot nu toe gedaan, alles is door de familie in kleine kring gehouden en ik ga me daar op geen enkele manier naar binnen forceren, juist niet! Maar ergens knaagt het enigszins aan me ofzo. Kan ook goed zijn dat dat minder wordt als er wat meer tijd overheen is gegaan en dat alle emoties waar iedereen nu nog vol van is, wat gezakt zijn.

Online Peter Wood

  • Bekend Lid
  • ****
  • Land: nl
  • Geslacht: Man

Gepost op: 11-11-2017 17:42:48
Heb je dit soort sterke gevoelens vaker bij het overlijden van iemand die geen familie is maar op de een of andere manier een rol in je leven heeft gespeeld?
Bijzonder dat dit nu zo heftig opspeelt.

Offline subfocusTopic starter

  • Actief Lid
  • ***
  • Land: nl
  • Geslacht: Man

Gepost op: 14-11-2017 21:41:10
Goeie vraag.
Bij twee goede vrienden (leeftijdsgenoten) waar ik inmiddels afscheid van heb moeten nemen wel, maar op een andere manier dan nu. Wellicht omdat dat dichterbij was en ik een veel groter deel was van het hele rouwproces. Tegelijk -hier heb ik het van het weekend nog uitgebreid over gehad met m'n vriendin- komen mijn emoties rondom rouw vaak twee uitersten: of ik ben (erg) verdrietig, of ik ben tamelijk bitter en cynisch. Maar ik vind het eerlijk gezegd vrij lastig om dat nu zo goed te definieren.


Wat misschien meespeelt, is dat ik begin dit jaar tegen overspannenheid aan heb gezeten ivm werk. Dat alle grote emoties daarom nu wat harder binnenkomen. Anyway, dit weekend er gelukkig wel veel over kunnen praten, het gevoel wat kunnen delen en dit typen heeft ook wel geholpen. Dus thanks :)

Offline Dionysos

  • Erelid
  • *****
  • Land: nl
  • Geslacht: Man

Gepost op: 14-11-2017 23:12:40
Je zegt dat je al een bericht hebt gestuurd. Dat is goed. Want hoe heftig je zelf ook reageert, je ex heeft het zwaarder.
Voor haar en de rest van de familie is elk bericht wat ze krijgen een fijn iets. Ze zullen niet op alles gelijk reageren. Ze hebben genoeg aan hun hoofd nu. Geef hun de tijd om met hun eigen verdriet om te gaan.
En door je bericht en kaartje heb je hun al je steun gegeven.
En voor jezelf. Ga naar de begrafenis. Om het af te sluiten. Is voor je ex ook fijn om te zien dat er om haar moeder gegeven werd.
Heel veel sterkte.

Offline Roscoe

  • Moderator
  • Forummeubel
  • *****
  • Geslacht: Vrouw

Gepost op: 15-11-2017 12:19:06
Ik snap wel dat dit een moeilijke situatie is. Enerzijds heb je heel dichtbij gestaan en weet je waarschijnlijk als geen ander hoe close je exvriendin wel of niet was met haar moeder. Je leeft extra mee als je bij dat gezin gehoord hebt, zelfs al is dat een hele tijd geleden. Ik vind het sowieso al erg aardig dat je haar een kaartje gestuurd hebt, zo laat je iig weten dat je aan haar denkt. Misschien kan je haar wel eens berichtje sturen als de eerste dagen gepasseerd zijn. Nu is er zoveel te beslissen en te regelen dat ze misschien wel meer nood heeft aan een gesprek en steun wanneer de begrafenis gepasseerd is.
Let me tell you 'bout the birds and the bees
and the flowers and the trees and the moon up above.. And a thing called "Looove"..

 

anything