Welkom op het Sekswoordenboek forum!

Wil je meepraten over dit onderwerp of heb je zelf een vraag die je wil stellen? Maak een profiel en je kan direct berichten plaatsen.
Ben je al lid? Log in om mee te praten.

Auteur Topic: [Familie] Moeder jaloers op eigen dochter?  (gelezen 331 keer)

Offline BlueSky07Topic starter

  • Lid
  • **
  • Leeftijd: 38
  • Land: be
  • Geslacht: Vrouw

Gepost op: 12-06-2017 16:02:47
Hoe reageren, als men aanvoelt dat de eigen moeder jaloezie vertoond ten opzichte van jou als dochter?

Ze kan eigenlijk nooit vanuit zich zelf echt iets positief zeggen over mij, wat ik doe, mijn job, mijn leven, mijn relatie's. Ik ben erop beginnen te letten en het lijkt haast alsof zij jaloers is op mij/mijn leven.

Ik doe het financieel beter dan haar. Ik heb relatie's (zij is al 10 jaar Single), ik ga op reis (zij kan dat niet steeds of enkel beperkt), ik ben "mondiger" en laat me niet doen (zij is eerder onzelfstandig en onzeker). Als iemand me een compliment geeft en zij is in de buurt duurt het geen half uur en ze vind iets aan me wat niet goed is ("jouw haar is veel dunner dan het mijne" of "jouw borsten zijn eigenlijk te groot voor jouw lichaam" of "daar pas ik niet in, als dat jouw maat is, is dat veeeeel te groot voor mij (omdat zij een A-Cup heeft of denkt dat zij veel slanker is dan ik, wat eigenlijk niet zo is)).

Pas nu besef ik eigenlijk hoe zeer ze me daardoor heeft beÔnvloed en dat ze dat ook al deed toen ik een kind was plus dat ze dit ook doet bij andere, vrouwelijke familieleden. Ik had altijd een heel slecht zelfbeeld van mijn eigen.....en stilletjes aan denk ik, dat dit komt door dat mijn ma me dat reeds als kind heeft aangepraat. Ze gaf toen ook nooit complimentjes of zei nooit dat ik mooi was (ook niet tegen mijn broer trouwens). Enkel zichzelf doet ze loven (ik ben zoveel afgevallen, ik heb zo dik haar, ik ben slanker als de meeste van mijn leeftijd  :c......ben het moe gehoord)

Ook hedendaags heeft ze precies een complex wat andere vrouwen aan gaat. Als er een koppel bij komt zitten, praat ze steeds enkel met de man, maar nooit met de vrouw. Ze keurt alle vrouwen af die langs lopen ("kijk eens die kont", "kijk eens die nagels", "kijk eens die tatoo's")....nooit "kijk eens wat een mooie vrouw". Nooit.

Nu dat ik het besef, vind ik het pijnlijk en vraag ik me af waarom ze me daardoor bewust het leven moeilijk heeft gemaakt. Zou ik haar hierop aanspreken?
« Laatst bewerkt op: 12-06-2017 16:04:16 door BlueSky07 »

Online Trekdrop

  • Actief Lid
  • ***

Gepost op: 12-06-2017 16:16:57
Je zou haar hier zeker op kunnen aanspreken. Ik denk zelfs dat het een heel goed idee is. En vertel dan vooral zoals het voor jou aankomt, niet met verwijten komen. Dan heb je zo een ruzie.

Offline PatrickZ

  • Bekend Lid
  • ****
  • Leeftijd: 36
  • Land: nl
  • Geslacht: Man

Gepost op: 13-06-2017 19:56:04
Waarschijnlijk heeft ze van zichzelf helemaal niet door welk effect haar gedrag heeft op anderen, op jou bijvoorbeeld. Het zal vast geen bewuste keuze van haar zijn om jou het leven moeilijk te maken, maar door haar persoonlijkheid doet ze dit wel.

Natuurlijk kan je er wat van zeggen. Of dat nut heeft zal moeten blijken. Aan de ene kant, als je weet wat je fout doet kan je er op letten en proberen het te verbeteren. Tot nu toe weet ze niet wat ze fout doet, dus zal ze daarop attent gemaakt moeten worden. Aan de andere kant, een persoonlijkheid verander je niet zomaar. Dat zit nou eenmaal in je, zo ben je. Je kan iemand niet dwingen te zijn wat hij of zij niet is.
Vrouwen zijn net overalls: mouwen te lang en pijpen te kort.

Offline BlueSky07Topic starter

  • Lid
  • **
  • Leeftijd: 38
  • Land: be
  • Geslacht: Vrouw

Gepost op: 15-06-2017 11:28:57
Waarschijnlijk heeft ze van zichzelf helemaal niet door welk effect haar gedrag heeft op anderen, op jou bijvoorbeeld. Het zal vast geen bewuste keuze van haar zijn om jou het leven moeilijk te maken, maar door haar persoonlijkheid doet ze dit wel.

Natuurlijk kan je er wat van zeggen. Of dat nut heeft zal moeten blijken. Aan de ene kant, als je weet wat je fout doet kan je er op letten en proberen het te verbeteren. Tot nu toe weet ze niet wat ze fout doet, dus zal ze daarop attent gemaakt moeten worden. Aan de andere kant, een persoonlijkheid verander je niet zomaar. Dat zit nou eenmaal in je, zo ben je. Je kan iemand niet dwingen te zijn wat hij of zij niet is.

Ja, vandaar dat het me nutteloos lijkt om iets te zeggen. Daar komt van haar dan alleen maar drama van. Huilen, gekwetst zijn, "ik doe alles verkeerd in mijn leven"....etc.. Ik ken dat al. Ze kan heel moeilijk om met kritiek en is er niet voor vatbaar.....ze zal altijd een ontevreden mens blijven die dat op anderen uitwerkt, maar zelf haar leven in handen nemen, dat ziet ze niet in. Anderen dienen haar gelukkig te maken....... >:(.....nou, het is nu bezonken en ik laat het erbij, maar ik weet dat ik toekomstig spaarzaam zal zijn met informatie. Dan heeft ze ook geen kans meer om iets aan te grijpen. Moeten we het maar bij koetjes en kalfjes houden als gespreksonderwerp.

Offline NoŽlle

  • Actief Lid
  • ***
  • Leeftijd: 23
  • Geslacht: Vrouw

Gepost op: 15-06-2017 13:53:52
Ik zou zelf het contact verbreken als dat mogelijk is.

Offline Strabo

  • Actief Lid
  • ***
  • Leeftijd: 25
  • Geslacht: Man

Gepost op: 15-06-2017 14:07:25
[..]

Ja, vandaar dat het me nutteloos lijkt om iets te zeggen. Daar komt van haar dan alleen maar drama van. Huilen, gekwetst zijn, "ik doe alles verkeerd in mijn leven"....etc.. Ik ken dat al. Ze kan heel moeilijk om met kritiek en is er niet voor vatbaar.....ze zal altijd een ontevreden mens blijven die dat op anderen uitwerkt, maar zelf haar leven in handen nemen, dat ziet ze niet in. Anderen dienen haar gelukkig te maken....... >:(.....nou, het is nu bezonken en ik laat het erbij, maar ik weet dat ik toekomstig spaarzaam zal zijn met informatie. Dan heeft ze ook geen kans meer om iets aan te grijpen. Moeten we het maar bij koetjes en kalfjes houden als gespreksonderwerp.

Ik heb een soortgelijke situatie met mijn moeder. Alhoewel zij niet 'jaloers' op mij is, is ze wel altijd zo verschrikkelijk negatief en is haar houding vergelijkbaar met de jouwe. Wat voor mij werkt is gewoon het contact op een zo laag mogelijk pitje houden, omdat ik haar toch niet kan veranderen. Dit allemaal uitspreken heeft geen zin en moet je ook niet aan beginnen, omdat er waarschijnlijk toch alleen maar ruzie door komt.
Dreams of clean teeth.

Offline Krumei

  • Bekend Lid
  • ****
  • Leeftijd: 25
  • Land: be
  • Geslacht: Vrouw

Gepost op: 18-06-2017 18:13:12
Ik zou zelf het contact verbreken als dat mogelijk is.

Wat heftig... Het is wel haar moeder hť.

Als ik opmerkingen krijg van jaloerse of negatieve mensen, denk ik bij mezelf: "ach ik weet van wie het komt" en trek me er vervolgens zo weinig mogelijk van aan.

Offline Puck

  • Bekend Lid
  • ****

Gepost op: 18-06-2017 18:19:30
Wat heftig... Het is wel haar moeder hť.

Als ik opmerkingen krijg van jaloerse of negatieve mensen, denk ik bij mezelf: "ach ik weet van wie het komt" en trek me er vervolgens zo weinig mogelijk van aan.

Niets kan je zo kwetsen als familie.

Ik heb een paar jaar geen contact gehad met mijn vader. Het bleef maar uit de hand lopen. Ben uit huis gegooid, ruzie, kwetsen en what not. Na drie jaar langzaam weer contact gekregen en nu gaat het goed. Heb in die tijd een groot deel kunnen verwerken en verklaren. Hij was indertijd depressief en zat in de scheiding met m'n moeder en dat reageerde hij op alles af. Toen ik afstand genomen had kon ik dat plaatsen en heb ik er zelfs begrip voor gekregen. Afstand is soms gewoon een goed middel.

Daarbij, je hoeft echt niet alles te pikken, zelfs niet van familie.

Offline Krumei

  • Bekend Lid
  • ****
  • Leeftijd: 25
  • Land: be
  • Geslacht: Vrouw

Gepost op: 18-06-2017 22:09:25
[..]
Niets kan je zo kwetsen als familie.

Ik heb een paar jaar geen contact gehad met mijn vader. Het bleef maar uit de hand lopen. Ben uit huis gegooid, ruzie, kwetsen en what not. Na drie jaar langzaam weer contact gekregen en nu gaat het goed. Heb in die tijd een groot deel kunnen verwerken en verklaren. Hij was indertijd depressief en zat in de scheiding met m'n moeder en dat reageerde hij op alles af. Toen ik afstand genomen had kon ik dat plaatsen en heb ik er zelfs begrip voor gekregen. Afstand is soms gewoon een goed middel.

Daarbij, je hoeft echt niet alles te pikken, zelfs niet van familie.

Nee ik zeg ook niet dat je zomaar alles hoeft te pikken, en ben het er mee eens dat afstand nemen soms de enige goede manier is. Op basis van wat ik in dit topic lees, denk ik niet dat het bij TS zo ver gaat als bij jou het geval was. Daarom zou ik contact verbreken niet meteen aanraden hier, en eerst nog andere dingen uitproberen.