Welkom op het Sekswoordenboek forum!

Wil je meepraten over dit onderwerp of heb je zelf een vraag die je wil stellen? Maak een profiel en je kan direct berichten plaatsen.
Ben je al lid? Log in om mee te praten.

Auteur Topic: [Liefde] Volgens mij 'kan' ik niet meer verliefd worden  (gelezen 409 keer)

Offline MusiqTopic starter

  • Actief Lid
  • ***
  • Geslacht: Vrouw

Gepost op: 22-05-2009 13:00:22
Het lijkt me eigenlijk een heel goed idee om hier eens een keer alles van me af te schrijven, dus dat ga ik bij deze doen. Wordt misschien een lang verhaal, maar ik denk eigenlijk dat hier wel (ex)lotgenoten zitten.

Vanaf de middelbare school ben ik altijd wel bezig geweest met jongens, afspraakjes, vriendjes, aandacht. Ik vond het altijd leuk om 'een jongen' te hebben voor een tijdje, daar beleefde ik serieus plezier aan.
In oktober 2006 (ik zat toen in de vierde) kreeg ik voor het eerst een 'echte' relatie. Die relatie heeft geduurd tot december 2008, meer dan twee jaar dus. Ik heb alles behalve zoenen voor het eerst met deze jongen gedaan, we zijn naar alle hoeken van de wereld geweest, we waren altijd samen, wisten alles van elkaar. Soms vroeg ik me af of het wel gezond was om als 15/16-jarig meisje zo aan iemand vast te zitten, maar ik genoot er vooral heel erg van en pas toen het definitief uitging (door verschillende oorzaken) realiseerde ik me hoeveel ik eigenlijk van hem hield.
De eerste paar maanden nadat het uit ging waren ook verschrikkelijk, ik dacht dat het nooit meer over zou gaan - natuurlijk ging het langzaamaan wel over.

Ik weet inmiddels dat het nooit meer zo wordt als eerst, we kunnen nu wel goed met elkaar opschieten, gewoon omdat we elkaar goed kennen. We hebben een beetje afgesproken: we laten  het verleden rusten en proberen er nu gewoon het beste van te maken. We vinden elkaar aardig, klaar. Ik ben daar behoorlijk rustig en tevreden over.

Sinds het uit is, ben ik eigenlijk meteen begonnen met 'rotzooien' met andere jongens. Ik werd weer zoals ik werd voordat ik zo'n lange relatie had: overal zocht ik aandacht, ik had altijd wel iemand om mee af te spreken, met sommige jongens had ik zelfs seks.
Alleen.. Iets klopte er steeds niet. Ik heb geen moment écht iets gevoeld bij die jongens. Ik vond ze soms best aardig en leuk, en vooral met wat alcohol op leken ze tof, maar achteraf had ik er gewoon geen enkel gevoel bij. Ongeveer zes weken geleden was er een jongen met wie ik meerdere keren seks had, totdat ik me er ineens heel vies over begon  te voelen. Ik wíl helemaal geen seks met mensen die ik amper ken. Dat begon tot me door te dringen en ik werd weer iets meer 'mezelf'.

Ik ging toen eens bij mezelf te rade: waarom heb je dat eigenlijk allemaal gedaan? Waarom moet je zo per se altijd aandacht hebben? Ik ben toen echt goed gaan nadenken over wat voor iemand ik eigenlijk ben, ik wilde juist alleen zijn en begon  me ineens vreselijk te ergeren als één van de jongens wilde afspreken of wat liefs zei ofzo. Ik zag in dat mijn gedrag tegenover hun volledig nep was geweest en ik wist zeker: kap hier eens mee, dit klopt niet, je doet maar wat, maar je voelt er niks bij.

Dat was een goed inzicht...Tot twee weken geleden.
Toen heb ik iemand ontmoet bij wie het vanaf de eerste minuut anders voelde. We hebben een nacht lang zitten kletsen, en toen vroeg hij of ik mee ging naar huis. Het wijze stemmetje in mijn hoofd zei: nee, dat zou je dus juist niet meer doen, want morgenochtend heb je er alweer spijt van. Ik heb toen die jongen uitgelegd waarom ik niet met hem wilde zoenen/mee naar huis wilde.
Hij begreep het volledig en hij vond dat juist allemaal best, hij zei: ik merk gewoon dat wij heel goed kunnen kletsen, en deze tent gaat zo sluiten, dus we kunnen even bij mij wat gaan drinken, maar ik hoef verder niks van je hoor.
Zo kon het dus ook... Ik ging met hem mee, we dronken cola en we keken South Park en we hebben tot een uur of zeven 's ochtends zitten praten. Ik heb nog nooit zó snel met iemand zó'n goeie klik gevoeld. Helemaal gelukkig fietste ik naar huis. Er was niks gebeurd, we hadden niet gezoend, ik had gewoon een héle leuke jongen ontmoet.

Nou, de afgelopen twee weken ben ik nog vaker bij hem geweest. Het klikt echt bijzonder goed en ik voelde me er helemaal door opleven. We hebben inmiddels ook gezoend, maar verder nog niks gedaan. En toen begon ik me af te vragen: wat voel ik nu...? ben ik niet stiekem een beetje verliefd aan het worden?

Antwoord: ik weet het niet! Ik weet niet meer wat je voelt als je verliefd bent, ik weet wel dat ik hem heel erg leuk vind en heel graag bij hem ben, ik voel me voor honderd procent op m'n gemak bij hem en als we praten, is het alsof we elkaar al jaren kennen.
Het is alleen zo verwarrend, want ik was juist met mezelf overeengekomen: je voelt niet écht wat voor die jongens, je zit maar wat aan te kloten omdat je gewoon mannelijke aandacht wilt.

Ik heb het gevoel dat het deze keer anders is, maar dat 'durf' ik niet echt voluit te voelen. Ik geloof gewoon niet dat ik weer verliefd zou kunnen worden. Ik geloof niet meer dat ik weet wat dat is. Daarnaast word ik al zenuwachtig bij het idee van weer een 'echt vriendje', ouders ontmoeten, officieel doen, dat soort dingen. Ik vermaakte me wel alleen, of met scharrels.

Tegenover die jongen is dat soort gedachten natuurlijk niet eerlijk. Ik heb het ook wel deels aan hem uitgelegd, hij zegt alleen maar: we zien wel, zolang het leuk is wil ik je gewoon blijven zien.

Hoe weet ik nou wat ik wil met deze jongen? Voor het eerst in lange tijd heb ik wel weer het idee 'eerlijk' bezig te zijn en sta ik achter mijn gedrag. Ik moet er alleen bijvoorbeeld niet aan denken om seks met hem te hebben. Dat is toch ook een deel van verliefdheid, dat je je aangetrokken tot elkaar voelt..?

Klinkt dit iemand bekend in de oren? Moet ik hiermee kappen en eerst er zelf achterkomen wat ik eigenlijk wil met mezelf?
Of moet ik niet zoveel nadenken en de verliefdheid gewoon laten gebeuren?

Als ik eraan denk dat ik hem niet meer zou zien, word ik verdrietig. Maar als ik eraan denk dat we echt 'iets' zouden krijgen, word ik zenuwachtig.

Hartstikke bedankt als je zin  had om dit te lezen. :)
Musiq

« Laatst bewerkt op: 22-05-2009 14:28:41 door Amargedon »

realiteit is relatief...

Offline RD003

  • Bekend Lid
  • ****
  • Leeftijd: 28
  • Geslacht: Man

Gepost op: 22-05-2009 13:02:50
Ach, ik zei dat ook altijd, en nu ben ik halsoverkop verliefd geworden. Het komt wanneer je het het minste verwacht.  :R
'' Vision? What do you know about my vision? My vision would turn your world upside down, tear asunder your illusions, and send the sanctuary of your own ignorance crashing down around you. Now ask yourself, Are you ready to see that vision? '' Huey Freeman-The Boondocks

Offline DoubleUem

  • Nieuw Lid
  • *
  • Leeftijd: 26
  • Geslacht: Man

Gepost op: 22-05-2009 13:32:02
Tja, ik kan je verhaal voor een groot deel volgen, tot op bepaalde hoogte heb ik ook ongeveer hetzelfde gehad, alleen heeft mijn geschiedenis een heel ander plot.
Het staat hier ook in een topic.

Nu, ik denk dat je je wel kunt wagen aan die nieuwe jongen. Maar je moet eerst en vooral de tijd nemen om je eigen gedachten op een rijtje te zetten. Daar zal hij wel begrip voor kunnen opbrengen, kan hij dat niet, dan is hij je niet waard.

Het zal niet slecht zijn om maar langzaam aan een nieuwe relatie op te bouwen, sla geen stappen over en blijf vooral gelukkig bij wat je doet.

Ben je maar gelukkig als je single bent? Dan moet je daar wel duidelijk en heel eerlijk over zijn tegenover die nieuwe jongen vind ik. Je mag hem absoluut niet aan het lijntje houden, dat is één van de meest irritante dingen die je kan overkomen vind ik. Bovendien kan dat je imago een deuk geven, wat je lang kan achtervolgen.

Offline MusiqTopic starter

  • Actief Lid
  • ***
  • Geslacht: Vrouw

Gepost op: 22-05-2009 14:03:09
[...]
Daar zal hij wel begrip voor kunnen opbrengen, kan hij dat niet, dan is hij je niet waard.
[...]
Dan moet je daar wel duidelijk en heel eerlijk over zijn tegenover die nieuwe jongen vind ik. Je mag hem absoluut niet aan het lijntje houden, dat is één van de meest irritante dingen die je kan overkomen vind ik.

Dit vind ik dus zo lastig. Als ik tegen hem zeg: he, je bent echt heel erg leuk en je past perfect bij me, maar volgens mij wil ik nog geen relatie, so give me some time - dan ben ik wel eerlijk, maar dan hou ik hem toch juist onwijs aan het lijntje?

realiteit is relatief...

Offline DoubleUem

  • Nieuw Lid
  • *
  • Leeftijd: 26
  • Geslacht: Man

Gepost op: 22-05-2009 14:27:57
Ik zei ook niet dat het makkelijk is  ;)

Hmm, moet even denken over hoe ik mezelf verstaanbaar kan maken...

Met aan het lijntje houden bedoel ik vooral beetje zoenen, beetje dit en beetje dat, hem de indruk geven dat er een relatie zit aan te komen (of er reeds is!), en dan na enkele dagen, weken of maanden afkomen dat je het niet wil.

De eerste stap heb je eigenlijk al gezet door te vertellen waar je mee zit. Dat is al heel veel. Volgens mij moet je vooral snel overpeinzen of je überhaupt een relatie wil. Is het antwoord daarop nee, klaar dan. Is het antwoord ja, dan is de vraag of je hem wilt (dat lijkt me een volmondig ja te zijn). Moeilijkheid is natuurlijk als je een relatie wil, met hém, om dan eerst nog wat "vrije tijd" te nemen, dat lukt wellicht niet, maar dat kun je volgens mij oplossen door de relatie rustig op te bouwen.

Het leven, en specifiek relaties, zijn gewoonweg niet simpel. Soms moet je keuzes maken, soms de beste van 2 goeie, soms de minst slechte. De "juiste" of "enige goede" keuze ligt meestal niet voor het rapen. Je kunt enkel rationeel overwegen wat dichtst bij je ideaal aanleunt, en hopen dat het niet tegenvalt.

Ik geloof ook wel in het lot trouwens. Als het voorbestemd is om met hem te gaan, dan komt het er wel van.

SoIntoYou

  • Gast

Gepost op: 22-05-2009 14:29:49
Soms moet je een sprong maken om over een sloot te komen.
Maar als je kan zwemmen is er niks aan de hand als je het niet haalt, omdat je dan binnen de kortste keren terug op je oude plek bent :)

Offline MusiqTopic starter

  • Actief Lid
  • ***
  • Geslacht: Vrouw

Gepost op: 22-05-2009 14:37:05
Ik zei ook niet dat het makkelijk is  ;)

Hmm, moet even denken over hoe ik mezelf verstaanbaar kan maken...

Met aan het lijntje houden bedoel ik vooral beetje zoenen, beetje dit en beetje dat, hem de indruk geven dat er een relatie zit aan te komen (of er reeds is!), en dan na enkele dagen, weken of maanden afkomen dat je het niet wil.

De eerste stap heb je eigenlijk al gezet door te vertellen waar je mee zit. Dat is al heel veel. Volgens mij moet je vooral snel overpeinzen of je überhaupt een relatie wil. Is het antwoord daarop nee, klaar dan. Is het antwoord ja, dan is de vraag of je hem wilt (dat lijkt me een volmondig ja te zijn). Moeilijkheid is natuurlijk als je een relatie wil, met hém, om dan eerst nog wat "vrije tijd" te nemen, dat lukt wellicht niet, maar dat kun je volgens mij oplossen door de relatie rustig op te bouwen.

Het leven, en specifiek relaties, zijn gewoonweg niet simpel. Soms moet je keuzes maken, soms de beste van 2 goeie, soms de minst slechte. De "juiste" of "enige goede" keuze ligt meestal niet voor het rapen. Je kunt enkel rationeel overwegen wat dichtst bij je ideaal aanleunt, en hopen dat het niet tegenvalt.

Ik geloof ook wel in het lot trouwens. Als het voorbestemd is om met hem te gaan, dan komt het er wel van.

Hierdoor weet ik gewoon al dat het antwoord niet 'nee' kan zijn. Ik ben alleen te bang om volmondig ja te zeggen. Ik vind het ook vroeg.. Het is pas vijf maanden uit met m'n vorige vriend, en deze nieuwe jongen is een compleet maar dan ook compleet ander type. Dat maakt me een beetje bang.


Soms moet je een sprong maken om over een sloot te komen.
Maar als je kan zwemmen is er niks aan de hand als je het niet haalt, omdat je dan binnen de kortste keren terug op je oude plek bent :)

Mooi gezegd. :)

realiteit is relatief...

Offline Anesthetize

  • Bekend Lid
  • ****
  • Leeftijd: 23
  • Geslacht: Man

Gepost op: 22-05-2009 17:44:26
Ik denk eigenlijk dat je vooral moet proberen erachter te komen wat je zelf wilt. Wil je bij hem zijn, omdat het goed en vertrouwd aanvoelt? Vindt je hem aantrekkelijk? Als ik zo je verhaal lees, interpreteer ik het als: Het is eerder een soort soulmate, dan een potentiele relatie. Je gaf zelf aan dat je er niet over moest denken om seks met hem te hebben, maar dat je je wel veilig voelt, en je hem graag wil zien?

Ergens herken ik het wel. Een persoon met wie je eigenlijk alles wil delen. Met wie je alles kan bespreken. Die je kan vertrouwen. Die klik die er is, dat je op zo veel vlakken overeenkomt... Alsof je je soulmate hebt gevonden. En als ik je zo opmaak, dan kan dit het begin zijn van een hele mooie vriendschap. Een vriendschap die misschien wel iets intiemer is dan een gewone vriendschap. Maar geen relatie.
Natuurlijk wil dat niet zeggen dat je het niet moet doen, het is puur zoals ik jouw verhaal interpreteer. Het is namelijk jouw gevoel en jouw beslissing. Maar als je er niet achter staat om een relatie met hem te beginnen, dan moet je dat mijns inziens niet doen. Dat houdt je dus niet tegen om een goede vriend aan hem over te houden! ;)

Volgens mij moet jij er eerst achter gaan komen wat je precies wilt met jezelf, jongens en liefde. Praten erover helpt. Ik denk dat deze jongen je er goed bij kan helpen. :)
My red is so confident that he flashes
Trophies of war and ribbons of euphoria

Offline Smile

  • Forumfossiel
  • *****

Gepost op: 22-05-2009 22:53:23
Inderdaad. Je wil duidelijkheid voor jezelf, maar in dit geval is het misschien handiger om gewoon z'n gang te laten gaan. Probeer jezelf en de band die je met hem hebt niet op te delen in hokjes (vriendschap/ONS/sexrelatie/mogelijke relatie etc..), maar doe gewoon waar je je goed bij voelt. En denk er niet zo over na.

Offline itisi

  • Bekend Lid
  • ****
  • Geslacht: Man

Gepost op: 23-05-2009 00:44:34
Inderdaad, vertel hem dat-ie niks hoeft te verwachten. Dan raakt hij niet teleurgesteld en kun jij gewoon genieten van jullie samenzijn. Het kan zomaar dat je uiteindelijk verliefd op hem wordt, zoniet dan heb je er een goede vriend bij. Lijkt me een win-win-situatie.
Mijn adviezen zijn minstens waard wat je ervoor betaalt, en vaak het dubbele.

Pas op - dit bericht kan sarcasme of cynisme bevatten. Stop met lezen als bloeddrukverhoging optreedt.

FlashQueen

  • Gast

Gepost op: 23-05-2009 09:08:00
Soms moet je een sprong maken om over een sloot te komen.
Maar als je kan zwemmen is er niks aan de hand als je het niet haalt, omdat je dan binnen de kortste keren terug op je oude plek bent :)

Echt heel mooi gezegd!

Offline MusiqTopic starter

  • Actief Lid
  • ***
  • Geslacht: Vrouw

Gepost op: 23-05-2009 18:56:03
Inderdaad, vertel hem dat-ie niks hoeft te verwachten. Dan raakt hij niet teleurgesteld en kun jij gewoon genieten van jullie samenzijn. Het kan zomaar dat je uiteindelijk verliefd op hem wordt, zoniet dan heb je er een goede vriend bij. Lijkt me een win-win-situatie.

Niet zodra hij het afkapt als ik niet 'serieus' met hem verder wil. Ik wil hem wel graag in de buurt houden, maar vrees een beetje dat het voor hem alles of niets is.

realiteit is relatief...

Topic-labels: Geen